تبلیغات
تو یک لحظه پرنده باش
پریدن باور پرنده ایست که به پرواز می اندیشد
                                        در میان جاده های پر از برگ های پاییزی ارام می گذرم
                                                 
                                 
لحظه ها  ,می شود اندکی از حرکت بایستید ....
                                
                             این من_ خسته دیگر رمقی برای عبور ندارد اندکی درنگ کنید

                            غبار لحظه های سرد خزان های قبل هنوز بر تنم سنگینی می کند

                                       خزان هایی که امدند و مرا با خود نبردند

                            این تن فرسوده  یک همراه می خواهد  تا برایش بگوید از

                                     
باد و باران های بی رحم خزان
  
                     از صاعقه ها و رعد ها  از لحظه های یخ بسته که کمرش را شکستند 

                                       از بی صداقتی  و از نا مهربانی ......

                   چه می شود کرد ای پاهای بی رمقم ,ای  دست های لرزانم  ,
                            
ای چشمان بی سویم چه می شود کرد   با این دل شکسته ................

                        پس بگذار ابرهای نمناک چشمانم اندکی ببارند تا سبک شوند
                          
                 راهی طولانی از پیچ و خم های جاده ای  که نمی دانم  به کجا می رود  در انتظارمان است

                        ببار ......ببار  ....

                 صدای کلاغ ها را می شنوی , ان جا  روی ان شاخه ی لخت و فرسوده  ان درخت سپیدار

                 گفتم سپیدار ......    اهای سپیدار  من با پاهای بی رمقم سالهاست که می روم 

                        سالهاست  که دل به جادهای  پر از رنج و خطر  سپرده ام  .ولی تو چه طور ؟

                        سالها همان جا ایستاده ای  نمی خواهی راه بی انتهای این جاده را کشف کنی


                                        نمی خواهی بروی  و هیچ رد پایی از تو بر جای نماند

                                        بروی و آسوده شوی  از رنج یک جا ماندن

                   یک جا ماندن و حسرت خوردن و فقط به نظا ره ی عابرانی که از پایت عبور می کنند بنشینی ؟

                                    
                تاکی؟    عابران بی احساسی که حتی زحمت سر بلند کردن و دیدن قامت تو را  به خود نمی دهند.

                   بس است سپید ار.  بامن و پاهای بی رمقم همسفر شو و همه ی سپیدارها  را با ما همسفر کن

                        که راه درازی در پیش داریم  .

                     شاید یک خزان و شاید چند خزان .............. نمی دانم

                 اما می دانم که باید رفت  و رفت  و با همه جای این جاده آشنا شد

                     
رکود افت زندگی ست .  رکود ماندن و فرسودگی ست  و
                                                                               
  فر سودگی همان مرگ تدریجی ست                      

 با من بیا  من هم از مرداب گونه زندگی کردن  بی زارم  .  با من بیا  ماندن _ در این جا وایستادن برای همیشه  در یک جا

                                   و انتظار تبری که بشکنند کمرت را  رنج اور  است .

                                        صدای خش خش  برگ هایی که زیر پاهایم می شکنند  و  مرا

                                                     به ادامه ی راه  می خوانند

                                                                      ومن  باید  بروم .....

                                                                                                 .......


                       برگی از     دفتر دلتنگی هایم  _ آذر ماه   82




"
+تاریخ دوشنبه 29 آبان 1391ساعت 09:03 ب.ظ نویسنده tayebe.s نظرات ()

                        

                         خودت خوب می دونی  که هر وقت  کم میارم  دلمو به داشته هام , نه ببخش

                                                                    به داد ه هات خوش می کنم

                                                                  یکی یکی می شمارمشون .............

                                  خودت خوب می دونی که دلم می خواد  شکایت همه ی دلتنگیا مو  برات   دونه

                                    دونه بنویسم ...............    می دونم خودت امار دل تنگیامو داری ............

                                                             هرچه بیشتر راه می روم  روی زمینت
 
                                                                        دل گیر تر می شوم


                                                                      هوای  زمینت  این روزها ,  تنگ است برای نفس .....
                                                         

                                اما ......

                                     بذار روی زمینت غریب باشم  .......خیالی نیست .....فقط قول بده  نگاهت  رو از من نگیر ی ...

                                                            همین به اندازه ی همه ی دنیایت برایم کافیست .

                       
                      حتما حالا داری به من می گویی :
 
                     چه قدر نشناسم  من مگه نه ؟ !!

                            همین که هر صبح چشمهامو وا می کنمو  توی  گرگ ومیشی صبح  به تو سلام می کنم

                                         یعنی دوستم داری یعنی باز هم منتظرم بودی  یعنی   داری نگام  می کنی 


                           چرا ؟
                                                   تا حالا  این قدر زیاد  متوجه سنگینی نگاهت  نشده بودم

                                      چرا؟  دست و پاها مو گم نکرده بودم .

                                                     نگاه ......
                                                                   چه کار ها که نمی کند ؟!
 
                           عزیز ترینم      می دونم دستم را سفت گرفته  ای   رهایم نکن .

                                      همین که نگاهت بالای سر م هست

                                         از سرمان هم زیاد است ...............

                                                             نگاهت را از من نگیر .
                               

                                می دونی که تورا دوست دارم بدون  ان  که علتش را بدانم
  
                                   چون  محبتی که علت داشته باشد ...
                 
                                            یا احترام است یا ریا

                                            ................................

   1-  بعضی وقتا بزرگترین هدیه  ,می تونه لبخندی باشه که روی لبهایت نقش  می بنده ....... چیزی شبیه معجزه .

   2- یادم نره ....          فاصله ها نقطه چین هایی هستند که ............... میشه  با واژ ه های  زیبا پر شون کنم .

  3- اما حالا  پاییز   , ساعت به وقت نزدیکترین نقطه ی عاشقی  .... عاشق شو  .
                              
                                        .................................................

...  این صرفا یک دلنوشته بود , همین  ..   من خوبم  , ببین       روزها   می گذرد باتکرار و کمی بی تکرار .


 



"
+تاریخ چهارشنبه 24 آبان 1391ساعت 08:15 ب.ظ نویسنده tayebe.s نظرات ()

آرام  قدم  بگذار  بر روی برگ های پاییز

                                               برگ ها حرمت دارند
                                
                                                                                   برگ ها سر شار از  خاطرات سه فصل اند .



آرام  قدم بگذار بر برگ های پاییز
      
                                                        درخت پاییزی درخت دانستنی ها ست .





پ.ن: سلامی به رنگارنگی  بر گهای  زیباترین فصل خدا  .چون عاشق پاییزم وپاییز رو عاشقانه دوستش دارم

 پاییز با شروعش برام بهترین حس  وحال ها رو میاره .نفس کشیدن و قدم زدن تو پاییز  یه حسه نابه .....

 حس نوشتن دارم زیاد    اما ........  وقتشو  ندارم .



"
+تاریخ یکشنبه 21 آبان 1391ساعت 02:12 ب.ظ نویسنده tayebe.s نظرات ()

صفر را  بستند تا ما به بیرون زنگ نزنیم


از شما چه پنهان ما از درون زنگ زدیم








حسین پناهی



"
+تاریخ شنبه 20 آبان 1391ساعت 07:04 ب.ظ نویسنده tayebe.s نظرات ()

 

اس ام اس و پیامک های پاییز 

 

زرد است که لبریز حقایق شده است
تلخ است که با درد موافق شده است
شاعر نشدی وگرنه می فهمیدی
پاییز بهاری است که عاشق شده است.




"
+تاریخ شنبه 6 آبان 1391ساعت 03:35 ب.ظ نویسنده tayebe.s نظرات ()